Verdriet ontstaat uit liefde

‘Mama!’ Snikte ik. Ik moest heel hard huilen, ik was gevallen, uit een boom waar ik eigenlijk ook niet in mocht klimmen. Mijn moeder kwam naar me toe gerend en zei: ‘stil maar, huil maar niet, het is goed zo, ik ben er’. Al hortend en stotend probeerde ik mijn tranen in te houden, ze weg te slikken. Hop naar binnen met dat verdriet en stoer zijn. Voor zover dat kan als 6-jarige.
“Verdriet ontstaat uit liefde” verder lezen