Ik laat je los

Al mijn spieren aanspannend probeer ik vast te houden. Vast te houden aan dat gevoel, dat hele fijne veilige gevoel. Aan loslaten durf ik niet eens te denken. Zwart wordt het voor mijn ogen. Er spoken woorden door mijn hoofd, los van de tijd en plaats waar ik ben hoor ik ze: ‘je hebt een plek in mijn hart, ik laat je gaan in liefde’. De duisternis omarmt me. Ik laat je gaan in liefde kan ik niet uitspreken. Mijn keel wordt dichtgeknepen, ik span me nog meer aan. Ik wil niet!! Nee! Je mag niet gaan, niet nu, nooit niet, blijf bij me! ‘Je hebt een plek in mijn hart, ……………..’ stilte.

“Ik laat je los” verder lezen